Yorkshire Terrier

De Yorkshire Terrier is een terriër in zakformaat: een glanzende, zijdeachtige vacht met daaronder een moedig en eigenzinnig karakter. Hij past bij wie een levendige, waakse kleine hond zoekt en tijd heeft voor vachtverzorging. Voor gezinnen met jonge kinderen is hij minder geschikt.

Karakter

De FCI-standaard (vernieuwd in 2026) beschrijft hem als “een alerte, intelligente toyterriër, vol pit maar evenwichtig”. De Raad van Beheer vult aan: levendig en actief, moedig, “soms overmoedig”, zeer gehecht aan zijn gezin en aanhalig, “maar ook behoorlijk eigenzinnig”, nieuwsgierig en zeer waaks.

De Yorkie werd rond 1850 in het noorden van Engeland gefokt uit oude terriërs, met een vleugje Maltezer en Skye Terrier. Volgens de FCI hoort jachtinstinct bij zijn terrierkant, en dat merk je nog: volgens de Royal Kennel Club kan hij “elk huiselijk knaagdier aan”. Thuis is hij een knuffelaar, buiten een terriër die alles opmerkt en meldt.

Beweging en training

De Royal Kennel Club rekent op ongeveer een halfuur beweging per dag, maar veel Yorkies stappen graag langer mee. Geef hem dagelijks wandelingen met tijd om te snuffelen, en wat spel of trucjes binnen. Bij regen en kou heeft hij het snel koud.

Train met beloningen, kort en gevarieerd. Hij leert snel, maar beslist graag zelf. Leer een betrouwbaar “stil”-signaal en een terugroep, en laat hem alleen los in een veilige omgeving: als hij een prooi ziet, is hij weg.

Pups mogen niet te intensief bewegen en niet van zetels of trappen springen. Zindelijkheid en alleen leren zijn vragen de eerste maanden extra geduld.

Verzorging

De vacht is lang, steil, glanzend en fijn als zijde, zonder echte ondervacht. Hij blijft groeien en verliest nauwelijks haar, maar vraagt veel zorg:

• Lange vacht: dagelijks borstelen en kammen. De kuif bind je op, zodat het haar niet in de ogen hangt.
• Korte knipbeurt: de meeste gezinshonden gaan elke 4 tot 8 weken naar de trimsalon. Daarna is een paar keer per week borstelen genoeg.
• Gebit: poets bij voorkeur dagelijks. Yorkies hebben vaak gebitsproblemen.
• Nagels en oren: knip de nagels regelmatig en houd het haar rond de oren kort.

Over allergie. Geen enkel hondenras is hypoallergeen. Alle honden maken allergenen aan (onder meer Can f 1), via huidschilfers, speeksel en urine. Onderzoek vond in de vacht van zogenaamd hypoallergene rassen zoals poedel en labradoodle zelfs méér Can f 1 dan bij de labrador. In huis was er geen verschil (Vredegoor e.a. 2012; Nicholas e.a. 2011). Rassen die weinig haar verliezen, verspreiden wel minder haar in huis, en dat kan voor sommige mensen met een milde allergie het verschil maken. Er zijn ook grote verschillen tussen individuele honden. Ga daarom vóór je beslist meerdere keren bij déze hond op bezoek en overleg met een allergoloog. Wie alleen allergisch is voor Can f 5 (komt alleen voor bij niet-gecastreerde reuen), verdraagt soms wel een teef of een gecastreerde reu.

Gezondheid

Nederlandse kortsnuitregels. De Yorkshire Terrier staat in het vonnis van 4 juni 2025 in de zaak van Dier&Recht tegen de Raad van Beheer. Sindsdien geeft de Raad van Beheer in Nederland alleen nog een stamboom als beide ouderdieren een dierenartsverklaring of PetScan-formulier hebben waaruit blijkt dat ze voldoen aan de zes criteria voor kortsnuitige honden (onder meer normaal ademen in rust, open neusgaten en een craniofaciale ratio van minstens 0,5; onder 0,3 is fokken verboden). Anatomisch is de Yorkie geen kortsnuit: de standaard vraagt een snuit die “niet te lang” is en een kleine, platte schedel. Voor een ouderdier met een normale snuit is de verklaring doorgaans een formaliteit, maar ze is wel verplicht voor een Nederlandse stamboom. In België geldt deze regel niet.

Levensverwachting. In de studie van McMillan e.a. (2024) leefden Yorkshire Terriers mediaan 13,3 jaar, langer dan het gemiddelde van kleine rassen (12,7 jaar).

Aandoeningen met een verhoogde kans:

• Patellaluxatie: Yorkies hadden in Britse VetCompass-gegevens ruim vijf keer meer kans op die diagnose dan kruisingen.
• Gebitsproblemen (parodontitis): ongeveer twee keer meer kans dan kruisingen.
• Tracheacollaps: de luchtpijp zakt in, wat een toeterende hoest geeft, vooral op oudere leeftijd. In een groot Amerikaans dierenziekenhuis had 6,7 % van de Yorkies een ernstige vorm, met een mediane leeftijd bij diagnose van 10 jaar. Een borsttuig en een gezond gewicht helpen.
• Leverschunt (portosystemische shunt): een aangeboren omleiding van het bloed rond de lever, meestal al op jonge leeftijd vastgesteld (mediaan 2,7 jaar in dezelfde studie). In een grote Amerikaanse studie had de Yorkshire Terrier het grootste aantal diagnoses van alle rassen: 2,9 % van de Yorkies tegenover 0,05 % van de kruisingen (Tobias en Rohrbach 2003). Een galzuurtest kan het opsporen.
• Necrotiserende hersenontsteking (NLE): een ernstige ontsteking van de hersenen die bij toyrassen voorkomt. De Yorkshire Terrier is samen met de Chihuahua, de mopshond en de Franse Bulldog een van de rassen waarbij ze het vaakst beschreven wordt. Een test voor fokdieren bestaat niet.
• Hartklepziekte (MMVD): ongeveer twee keer meer kans dan kruisingen.
• UFAW vermeldt daarnaast heupkopnecrose (de ziekte van Legg-Calvé-Perthes), suikerziekte en distichiasis (extra wimpers die het oog kunnen irriteren).

“Teacup” en verdwerging. Yorkies worden vaak als “mini” of “teacup” verkocht. De FCI-standaard noemt alleen een maximum van 3,2 kilo, en dat maakt hem kwetsbaar voor doorgeschoten selectie op klein. De Royal Kennel Club erkent geen enkel “teacup”-ras en waarschuwt voor broze botten en gewrichts-, hart- en spijsverteringsproblemen. Kies een hond binnen de standaard, niet het kleinste exemplaar.

Vraag bij de ouderdieren naar: het patella-onderzoek (verplicht bij de Yorkshire Terriër Vriendenclub Nederland), in Nederland de kortsnuitverklaring, en eventueel een oogonderzoek. De Royal Kennel Club heeft voor dit ras geen verplichte screenings, en een DNA-test voor de meeste van deze aandoeningen bestaat niet.

Omdat knieën, gebit, luchtpijp en lever bij dit ras geregeld aandacht vragen, is een huisdierverzekering het overwegen waard. Controleer wel of tandzorg en aangeboren aandoeningen gedekt zijn.

Wat kost een Yorkshire Terrier?

Voor de aankoopprijs vonden we geen betrouwbare bron. Reken als ruwe indicatie op € 1.000 tot € 2.000 voor een pup met stamboom.

De terugkerende kosten voor een volwassen, gezonde Yorkie schatten we op € 950 tot € 1.900 per jaar (prijspeil 2026). Daarin zitten voer, de jaarlijkse controle met vaccinatie, ontworming en vlooien- en tekenmiddelen, een middelgrote verzekering, speelgoed en kleine vervangingen, en vooral 6 tot 8 bezoeken aan de trimsalon per jaar.

Niet inbegrepen: de aankoop, eenmalige kosten (bench, mand, chip en registratie, puppyvaccinaties, puppycursus), pension en onverwachte kosten, zoals een knieoperatie of een gebitsbehandeling onder verdoving. In België betaal je geen hondenbelasting. In Nederland heft een deel van de gemeenten die nog wel.

Wat heb je nodig?

• Bench: maat S (ongeveer 61 × 46 × 50 cm).
• Tuig: altijd een borsttuig, geen halsband, vanwege de kwetsbare luchtpijp. De borstomvang ligt ruwweg tussen 28 en 38 cm; meet je hond zelf.
• Voer: ongeveer 1,5 tot 2 kilo droogvoer per maand, met kleine brokjes.
• Verzorging: een pinborstel, een fijne metalen kam, ontklitspray, haarelastiekjes voor de kuif, een milde shampoo, een tandenborstel en een nagelknipper.
• Warmte: een regenjasje voor natte, koude dagen.

Adopteren of kopen?

Kijk eerst in de asielen: adopteereendier.be voor Vlaanderen en Ikzoekbaas.nl van de Dierenbescherming voor Nederland.

In Nederland is de Yorkshire Terriër Vriendenclub Nederland de rasvereniging. Ze heeft een lijst van aangesloten fokkers en stelt het patella-onderzoek verplicht. De herplaatsingsdienst van de club lag bij het schrijven tijdelijk stil; vragen kun je per mail stellen. In België vertegenwoordigt de Koninklijke Belgische Terrier Club (KBTC – CRBT) alle terriërrassen, ook de Yorkshire Terrier, met een fokkerslijst van leden en een herplaatsingsrubriek.

De Yorkshire Terrier staat volgens VIER VOETERS bij de rassen die in Nederland het vaakst illegaal worden aangeboden. Let daarom op:

1. Je ziet de moederhond in een huiselijke omgeving.
2. Patella-uitslagen van beide ouders en, in Nederland, de kortsnuitverklaring.
3. Geen “teacup” of “mini”, en geen pups die veel lichter zijn dan hun nestgenoten.
4. Leeftijd en papieren: in Vlaanderen minstens 8 weken, gechipt, in DogID geregistreerd op naam van de verkoper en met een Europees paspoort. Een geïmporteerde pup moet minstens 15 weken oud zijn.
5. De pup is door een dierenarts gecontroleerd en de fokker vertelt ook de nadelen van het ras.

In Vlaanderen krijgt een hier geboren pup sinds 1 juli 2025 alleen nog een stamboom van een door Vlaanderen erkende stamboekvereniging, volgens een goedgekeurd fokprogramma.

Bronnen