Teckel

De teckel is een kleine jachthond met een groot karakter: moedig, eigenwijs en luid. Hij past bij mensen die een zelfstandige, grappige hond willen en het niet erg vinden dat hij zelf meedenkt (en meeblaft). Het ras is de populairste rashond van Vlaanderen in 2025, maar de lange rug vraagt om bewuste keuzes.

Karakter

Volgens de FCI-rasstandaard is de teckel “vriendelijk van aard, niet angstig en niet agressief”, maar ook een “gepassioneerde, volhardende en snelle jachthond met een uitstekende neus”. Hij werd gefokt om boven en onder de grond te jagen, onder meer op das en konijn. Dat merk je in huis: een teckel volgt zijn neus, graaft graag en beslist liever zelf.

Tegenover zijn gezin is hij aanhankelijk en hecht. Tegenover vreemden is hij eerder neutraal dan uitbundig. Hij is waaks en meldt alles wat hij hoort, vaak luid en langdurig. Met andere honden kan hij meestal goed overweg, maar kleine huisdieren zoals konijnen en cavia’s ziet hij al snel als prooi.

Er zijn negen variëteiten: drie maten (standaard, dwerg en kaninchen) en drie vachten (korthaar, ruwhaar en langhaar). De maten worden bij de FCI niet op gewicht maar op borstomvang ingedeeld. De scores op deze pagina gelden voor de standaard korthaar. Karakter en beweging verschillen tussen de variëteiten minder dan de vachtverzorging.

Beweging en training

De Royal Kennel Club rekent op ongeveer een uur beweging per dag. In de praktijk doet een volwassen teckel graag 1 tot 1,5 uur, waarvan een deel snuffelend of los in een veilige omgeving. Beweging is ook goed voor zijn rug: in de DachsLife-enquête (Packer e.a. 2016, ruim 2.000 teckels) hadden honden die meer dan een uur per dag bewogen een lagere kans op hernia, en honden die minder dan 30 minuten bewogen een hogere. Het ging om een enquête, dus oorzaak en gevolg zijn niet bewezen.

Pups en jonge honden bouw je rustig op: korte wandelingen, veel snuffelen, geen lange trappen of hoge sprongen uit de auto. Een gezond gewicht is belangrijk, want elk overtollig kilo belast de rug.

Training vraagt geduld. Een teckel leert de basis prima, maar werkt mee op zijn voorwaarden. Korte, afwisselende sessies met beloning werken het best. Oefen het terugroepen vroeg en houd hem in wildrijke gebieden aan de lijn. Er bestaan nog actieve jachtlijnen (de FCI-standaard voorziet een werkproef), die meer jachtdrift en werklust hebben dan de gangbare gezins- en showlijnen.

Verzorging

• Korthaar: wekelijks afborstelen of afwrijven is genoeg (verzorging 1).
• Langhaar: meerdere keren per week borstelen, vooral achter de oren, aan de broek en de staart. Dat is ongeveer 2 punten meer verzorging dan bij de korthaar.
• Ruwhaar: de vacht wordt 2 tot 3 keer per jaar geplukt (getrimd), zelf of in een trimsalon. Een goed geplukte ruwhaar verliest weinig haar.

Controleer de nagels regelmatig, want een teckel loopt ze vaak niet vanzelf kort. Houd hem goed in conditie: je moet de ribben kunnen voelen.

Gezondheid

Levensverwachting. In de grootste Britse studie (McMillan e.a. 2024, 584.734 honden) werd de standaardteckel mediaan 13,2 jaar en de dwergteckel 14,0 jaar. Dat is langer dan het gemiddelde van alle rassen.

Hernia (IVDD). De teckel is chondrodystroof: zijn korte poten komen van dezelfde genetische aanleg die de tussenwervelschijven sneller doet verouderen en verkalken. Daardoor heeft hij een 10 tot 12 keer hogere kans op een hernia dan andere rassen (UFAW). In de DachsLife-enquête had 15,7 % van de teckels een door de dierenarts vastgestelde hernia, met grote verschillen tussen variëteiten: 24,4 % bij de standaard korthaar en 7,1 % bij de standaard ruwhaar. Een hernia gaat van pijn (een gebogen rug, niet willen springen, piepen bij optillen) tot verlamming van de achterpoten. Bij plotselinge verlamming is het een spoedgeval. Na een operatie herstelt het grootste deel goed, maar een deel krijgt opnieuw klachten.

Andere aandachtspunten. Bij de dwerg langhaar komt een erfelijke netvliesaandoening (cord1-PRA) voor, bij de dwerg ruwhaar de ziekte van Lafora (een vorm van epilepsie). Voor beide bestaat een DNA-test. Het patroon “dapple” (merle) is toegelaten, maar de Royal Kennel Club registreert geen pups uit twee dapple-ouders, omdat dat de kans op zicht- en gehoorproblemen verhoogt. In Nederland krijgen pups uit merle × merle geen stamboom. De Royal Kennel Club plaatst de teckel in Breed Watch categorie 2 (aandachtspunten in de bouw).

Vraag bij de ouderdieren naar:

• de röntgenscreening op verkalkte tussenwervelschijven (rond 24–48 maanden), zoals in Scandinavië en het VK gebruikt wordt;
• de DNA-uitslag voor cord1-PRA (dwerg langhaar) en Lafora (dwerg ruwhaar);
• een recent ECVO-oogonderzoek;
• of er hernia voorkwam bij ouders, grootouders en eerdere nesten.

Een huisdierverzekering is bij de teckel het overwegen waard: een herniaoperatie kost al snel duizenden euro’s. Kijk wel na of rugproblemen niet uitgesloten zijn als “erfelijk of aangeboren”.

Wat kost een teckel?

Reken als indicatie op € 1.000–2.000 voor een pup bij een verantwoorde fokker. Dat is een schatting, geen vaste prijs: een rasspecifieke prijsbron vonden we niet.

De terugkerende kosten van een volwassen teckel liggen rond € 650–1.400 per jaar (prijspeil 2026). Daarin zitten voer (2,5–6 kg brokken per maand, afhankelijk van de maat), de jaarlijkse controle met vaccinatie, ontworming en vlooien- en tekenmiddel, een verzekering, shampoo en borstels, en speelgoed, poepzakjes en vervanging van tuig en mand. Voor een ruwhaar die je laat plukken, komt daar een paar trimbeurten per jaar bij.

Niet inbegrepen: de aankoop, eenmalige kosten (bench, mand, tuig, chip en registratie, puppyvaccinaties, puppycursus, castratie of sterilisatie), opvang tijdens vakanties en onverwachte dierenartskosten. Test-Aankoop beschreef een teckel die na het inslikken van een stuk handdoek twee operaties nodig had, samen ongeveer € 2.300.

In België betaal je geen hondenbelasting. In Nederland heft een deel van de gemeenten die nog wel.

Wat heb je nodig?

• Bench: maat L voor een standaardteckel. Bij een lang lijf bepaalt de lengte de maat: de hond moet languit kunnen liggen. Voor een dwerg- of kaninchenteckel volstaat meestal M.
• Tuig: liever een goed passend tuig dan een halsband, zeker bij een trekker. De FCI gebruikt de borstomvang om de maten in te delen: kaninchen 25–32 cm, dwerg 30–37 cm, standaard 35–47 cm. Meet je eigen hond.
• Voer: ongeveer 2,5 kg (kaninchen) tot 6 kg (zware standaard) brokken per maand. Weeg af en let op snacks.
• Verzorging: een rubberen borstel of handschoen (korthaar), een zachte borstel en kam (langhaar) of een trimmes en kam (ruwhaar), plus een nagelknipper.
• Extra: een loopplank voor de auto kan helpen bij een oudere of herstellende hond.

Adopteren of kopen?

Eerst adoptie. In Vlaamse asielen zitten geregeld teckels en teckelkruisingen. Zoek via adopteereendier.be. In Nederland kijk je op Ikzoekbaas.nl van de Dierenbescherming. De Nederlandse Teckelclub heeft een eigen herplaatsingspagina voor volwassen teckels.

Rasverenigingen. In België is dat de Koninklijke Belgische Teckelclub (KBTC), opgericht in 1890. In Nederland de Nederlandse Teckelclub (NTC). Beide hebben een lijst van fokkers die bij de club aangesloten zijn. De NTC werkt met “NTC-fokkers” die volgens de clubregels fokken.

Waar let je op bij een fokker?

• Je ziet de moederhond bij de pups. Is ze er niet, dan is dat een alarmsignaal.
• De ouders zijn gescreend op hernia (röntgen) en hebben de DNA-tests die bij hun variëteit horen.
• Er wordt niet met twee dapples gefokt.
• De fokker vertelt eerlijk over rugproblemen in de lijn en stelt jou ook vragen.
• In Vlaanderen krijgt een pup sinds 1 juli 2025 alleen een stamboom van een door Vlaanderen erkende stamboekvereniging, volgens een goedgekeurd fokprogramma. In Nederland gelden sinds 1 oktober 2026 de foknormen van de Raad van Beheer.

Let extra op bij online advertenties: de teckel staat in Nederland bij de rassen die het vaakst illegaal ingevoerd worden aangeboden (VIER VOETERS, 2023).

Bronnen